Koopkrachtplakkaat

EnergieplakkaatC

173646265 10222054268599783 1356797931624160070 n

Delen van artikels

 

Stop de oorlog in Oekraïne! Actie aan het Europees Parlement. Foto: Emmelien Lievens/Vrede vzw

Opinie - Réginald Moreels 

Réginald Moreels: “Beste Oekraïner, Syriër, Afghaan, Congolees, Palestijn, Eritreeër: welkom”

Vanuit Oost-Congo verheugt humanitair chirurg Réginald Moreels zich over de steun aan de vluchtelingen uit Oekraïne. Hij verwerpt tegelijk de discriminerende manier waarop al die andere oorlogsvluchtelingen niet worden opgevangen. Voor hem hoort elke Oekraïner, Syriër, Afghaan, Congolees, Palestijn en Eritreeër even welkom te zijn.

woensdag 9 maart 2022 09:08

In januari 2022 vertrok dokter Réginald Moreels voor een nieuwe zending naar de stad Beni in Oost-Congo, een regio die al tientallen jaren wordt geteisterd door bruut oorlogsgeweld (zie daarover dit interview enkele dagen voor zijn vertrek: Réginald Moreels, humanitair chirurg: “Mijn idealen van mei ’68 zijn nog steeds dezelfde”). Hij zag de beelden van de nieuwe oorlog in Europa en schreef zijn reactie neer.

In elke oorlog, in elk conflict is het leed als het ware samengeperst in elk individu dat bommen ontvlucht, gekwetst wordt, een geliefde verliest. Mensen slaan op de vlucht.

Gisteren zag ik op de beeldbuis twee rijen vluchtelingen in de rij, aan het wachten voor het Klein Kasteeltje. In de linkerrij stonden Oekraïners, in de rechterrij alle andere volkeren. Men kan al raden welke mensen het langst zullen moeten wachten.

In het noordoosten van Oekraïne zitten nog honderden buitenlandse studenten vast, voornamelijk Nigerianen maar ook vele andere Afrikanen, Indiërs en Turken. Aan de Poolse grensovergang wordt ons door journalisten bevestigd dat kleurlingen worden tegengehouden ten voordele van eigen burgers. Zou de solidariteit dan toch een kleurgrens hebben? Blijkbaar wel.

Ik geef grif toe dat ik de westerse solidariteit met de Oekraïners toejuich. Ikzelf heb ooit, begin jaren ‘80, veelvoudige konvooien georganiseerd en begeleid met een Oostendse organisatie, Medios, om Solidarność te steunen in Polen.

Aan de Poolse grensovergang wordt ons door journalisten bevestigd dat kleurlingen worden tegengehouden ten voordele van eigen burgers. Zou de solidariteit dan toch een kleurgrens hebben? Blijkbaar wel.

Drie maanden later vertrok ik met Artsen Zonder Grenzen naar Tsjaad voor mijn eerste zending. Zonder na te denken over wie met welke kleur ik zou trachten te verzorgen. Onze motivatie kende geen enkele geografische noch humane grens.

Solidariteit toont aan dat in de mens nog wat goeds zit. Maar ze toont ook aan dat de discriminatie nog altijd even diepgeworteld is, al vele eeuwen lang. De psychoanalyticus Carl Jung zou dit een archetype van de blanke of witte mens noemen.

Het leed van een Afrikaan, Aziaat, Arabier, Iraniër is minder aangrijpend dan wit leed. Het lijden wordt in onze wereld gemeten op een pijnschaal van één tot tien. Het lijden blijft onder de vijf voor de niet-blanke, gaat boven de vijf voor de blanke.

Dit vind ik blijvend ontgoochelend. Terwijl onze EU-regeringen een “gecontroleerde” migratie opzet voor oorlogs- en klimaatvluchtelingen uit diverse continenten, worden onze grenzen nu terecht maar vrij ongecontroleerd opengezet voor zij die nog tot onze beschaving behoren.

Ik juich toe dat wij de Oekraïners gastvrij omarmen, maar ik blijf enorm verbaasd dat de tijd van het verschil tussen ‘wij en de barbaren’ nog altijd niet tot een definitief verleden behoort. De huidige wedloop tussen westerse politiekers om zich voor onze camera’s in de blauwgele Oekraïense vlag te hullen, maar die heimelijk weten dat Oekraïne niet zomaar in de NAVO noch in de EU kan opgenomen worden, proeft wansmakelijk.

Wie wat geschiedenis kent, weet dat Europa en het Westen een aantal wereldoorlogen gevoerd hebben en dat de Balkanoorlogen zich afspeelden op het Oost-Europese continent. En dat het aantal dodelijke slachtoffers daarvan alle verbeelding overtreft.

Ik kan nauwelijks begrijpen dat de oermens meer voeling had met een individu met dezelfde fysiek. Maar in deze moderne en postmoderne tijd, waarin het al universele verklaringen is dat de klok slaat, is deze houding al zeker niet meer te verantwoorden.Daarbij komt het over alsof geweld en oorlog meer thuishoren bij de zogenaamde “minder beschaafde volkeren”.

Wie echter objectief wil blijven en wat geschiedenis kent, weet toch dat Europa en het Westen een aantal wereldoorlogen gevoerd hebben en dat de Balkanoorlogen zich afspeelden op het Oost-Europese continent. En dat het aantal dodelijke slachtoffers daarvan alle verbeelding overtreft. Zelf werd ik in Sarajevo bijna doodgeschoten met een kogel van wapenfabriek FN, van Belgische makelij.

Discriminatie is onze erfzonde. Ze plakt als een kwal aan ons lijf en onze geest. Ze bewoont onvermurwbaar ons onderbewustzijn. Ze maakt ons tot imperfecte mensen: goed voor de enen, onverschillig ten opzichte van de anderen. De waakcultuur deelt mensen in volgens identiteit, kleur en afkomst.

Discriminatie reduceert de ethische plicht van bijstand aan mensen die in gevaar verkeren, waar ook ter wereld, tot een mondeling grapje. Precies alsof wij maar op één been lopen als het erom gaat mensen te helpen verder leven.

Net als een aantal van mijn collega’s denk ik universeel, voel ik universeel, leef ik universeel. Dus, beste Oekraïner, beste Syriër, Afghaan, Congolees, Palestijn, Eritreeër: welkom.

Bron: https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2022/03/09/reginald-moreels-beste-oekrainer-syrier-afghaan-congolees-palestijn-eritreeer-welkom/